Monday, October 23, 2006

Kyriakos Banos (23-10-06, 5:19 am) : «…Σου ανήκει ως ιδιωτικό -ή ως δημόσιο αν πρόκειται για ομάδα- ότι ακριβώς έχεις την δυνατότητα να κρατήσεις…»

Έτσι ορίζεται α) το ιδιωτικό και β) το δημόσιο; Είναι ζήτημα κατοχής; Διάρκειας κατοχής; Πως εμπλέκεται, συγκεκριμένα όμως, στην άποψη αυτή η θεματική του 4_σ . σ 4_σ.

1 Comments:

Blogger kyriakos Banos said...

Στη λευκή δυτική κοινωνία, το ιδιωτικό και το δημόσιο είναι όροι που δεν μπορούν να περιγραφούν εύκολα. Δίκαια, νόμοι, κανόνες, γραμμές και όρια διέπουν το ιδιωτικό και το δημόσιο. Αρχιτεκτονική, Φιλοσοφία, Πολιτικές Επιστήμες, Ανθρωπιστικές Επιστήμες, Καλές Τέχνες, και πολλά παραρτήματα των Θετικών Επιστημών χρησιμοποιούν τους δύο αυτούς επιθετικούς όρους δίνοντάς τους δεκάδες διαφορετικές χροιές, ερμηνείες και εφαρμογές. Χώρος, χρόνος, μνήμη, αγαθό. Το ιδιωτικό και το δημόσιο ορίζονται στην εποχή μας μέσα από σημαντικές διανοητικές και θεωρητικές διαδρομές. Πράγματι, αγαπητοί μου φίλοι, το ιδιωτικό και το δημόσιο, σήμερα, δεν ορίζονται πια, απλά, στη βάση του πρωτόγονου νόμου της ζούγκλας, στη βάση του πρωτόγονου αγώνα για επιβίωση και διατήρηση του ζωτικού χώρου ή καταλύματος, ενός ατόμου, μιας οικογένειας, μιας φυλής ή εσχάτως ενός έθνους-κράτους.
Όμως και στην σύγχρονη δυτική κοινωνία, η δύναμη του ισχυρού, ακόμα και αν αυτή δεν εξαρτάται μόνο από τον σωματότυπό του ή από το μέγεθος ενός στρατού (που ακόμα ισχύουν κατά περίπτωση), αποδεικνύεται εξ’ ίσου αποτελεσματική. Εκεί που χρειάζεται ένα πάρκο, φτιάχνεται πολυκατοικία, πάνω στις παραλίες φτιάχνονται ξενοδοχεία και θεματικά κέντρα, παρκόμετρα μπαίνουν παντού, η υγεία, η παιδεία, το δημόσιο ιδιωτικοποιείται στο όνομα του οικονομικού κέρδους, δηλαδή της συγκέντρωσης κεφαλαίων από λίγους, δυνατούς και ισχυρούς. Από την άλλη ο κοινωνικός αγώνας ποινικοποιείται, ο πόλεμος κατά της τρομοκρατίας έχει δημιουργήσει τεράστια ζητήματα καταπάτησης δικαιωμάτων, συνεχώς φτιάχνονται καινούριοι νόμοι, αυξάνονται τα πρόστιμα, προσλαμβάνονται μπάτσοι, το ελεύθερο κάμπινγκ απαγορεύτηκε πλέον σε ολόκληρη την Ευρώπη. Η δύναμη του ισχυρού υφίσταται και σήμερα σε δεκάδες εκφάνσεις του δημόσιου και του ιδιωτικού.
Στο παράδοξο παιχνίδι μας, χρησιμοποιούμε το ακραίο παράδειγμα του «νόμου της ζούγκλας» αφού μας δίνει τα πλέον ακραία όρια να προχωρήσουμε. Περικλείει ως κανόνας όλα τα ενδεχόμενα, ενώ μας δίνει και το έναυσμα να δράσουμε, να προχωρήσουμε, αλλιώς θα μας φάνε οι άλλοι.
KYR....

8:00 PM  

Post a Comment

Links to this post:

Create a Link

<< Home